صفحه اصلي > شرح خبر 


Share
کدخبر: ١١٤٩٨
تاريخ انتشار: ٠٦:٤٣ - 1396/11/28
مامان‎های متفاوتی باشیم!
من اگر مامان باشم دوست دارم تا حد زیادی شبیه مامان خودم باشم چون همیشه و در همه مراحل زندگی برای من مشوق و انرژی‎دهنده بوده است.
مامان‎های متفاوتی باشیم!

به گزارش آی سبک، بعضی دخترهای نوجوان دایم شکایت می‏ کنند که مامان‌ها فقط انتظار اطاعت محض دارند، خیلی از مامان‎ها هم شکایت دارند که دخترشان متوجه منظور آن‎ها نمی ‏شود! در دورهمی این هفته با «مهدیا شاه‌عالمی»، «مهزاد نظری»، «مهدیه مهدوی» و «زهرا فرهادی» نوجوان‎های 16ساله‌ گفت‎‏وگو کردیم تا بدانیم علت این همه فاصله در روابط مادر و نوجوان چیست؟ چگونه می‌توان این فاصله را جبران کرد و مادر بهتری برای نوجوان خود بود.

احترام به حریم شخصی نوجوان
«مهدیا»: «من اگر ‎روزی مامان شوم تمام تلاشم را می‌کنم تا دخترم را شبیه خودم نکنم چون در دوره متفاوتی با دخترم زندگی کردم و طبیعی است او طور دیگری فکر کند. همچنین تلاش می‎کنم بدون قضاوت، حرف‎هایش را بشنوم و درباره کارهایش صحبت کنم تا فاصله کمی بین‎مان باشد و با من احساس صمیمیت کند اما به حریم شخصی‎اش احترام می‏گذارم. زمانی‎که از او عصبانی ام هم سعی می‌کنم کنترلم را از دست ندهم. هچنین اطلاعاتم را بالا می‎برم تا فرزندم حس نکند دنیایش خیلی با من فرق دارد. اگر زمانی مخالف کارهایش باشم با او گفت‎وگو می‎کنم و دلایلم را برایش توضیح می‎دهم، سعی نمی‎کنم ذوق و شوقش را از بین ببرم. علاوه بر این‎ها، به او یاد می ‏دهم داشتن مهارت‎های مختلف و شاد زندگی کردن خیلی مهم‏تر از نمره خوب گرفتن است».

نظارت همراه با اعتماد
«زهرا»: «من واقعا از این‌که دایم بگویند باید براساس سلیقه و خط قرمزهای بزرگ ترها انتخاب و رفتار کنم، ناراحت می‎شوم. اصلا هم دوست ندارم شبیه کسی باشم چه خانواده، چه دوستان و چه افراد موفق دیگر! من مدل خودم را دارم. به نظر من مامان‏ ها نباید فقط حرف، حرف خودشان باشد چون این‌طوری اجازه نمی‏‎دهند فرزندشان تجربه‏ های خودش را کسب کند. من ترجیح می‎دهم مامان‎ها به ما اجازه بدهند کارمان را انجام بدهیم و آن‎ها فقط نظارت داشته باشند، از ضایع کردن و سرزنش نوجوان شان هم دست بردارند. نکته مهم دیگر این که نوجوان شخصیت دارد و باید با او با ادب و احترام صحبت کرد. مامان‎ها باید به‎جای رفتارهای بدبینانه و مچ‎‌گیری، به فرزند نوجوانشان اعتماد داشته‎باشند. به‎نظر من برخورد با آرامش، بهتر از هر روشی جواب می‎دهد».

مامان خوب؛ الگوی خوب
«مهزاد»: «من اگر مامان باشم دوست دارم تا حد زیادی شبیه مامان خودم باشم چون همیشه و در همه مراحل زندگی برای من مشوق و انرژی‎دهنده بوده است. دوره نوجوانی دوره شناخت و تجربه است و من تلاشم را می‎کنم در این دوره به فرزندم کمک کنم تا بیشتر و بهتر فکر کند و منابع مختلفی مثل کتاب، فیلم و ... در اختیارش قرار می‎دهم تا بتواند بهترین شخصیت را برای خودش بسازد. درباره همه چیز؛ جامعه، اعتقادات، رسم و رسوم و ... با او حرف می‎زنم ولی نصیحت نمی‏کنم! همیشه سعی می ‏کنم روی خودم کار کنم و شخصیت بهتری شوم چون بچه ‏ها می‏بینند و یاد می‎گیرند، سعی می‏کنم الگوی خوبی باشم. به او آزادی عمل و قدرت انتخاب می‎دهم تا باور کند شخصیت مستقلی دارد و عزت نفسش بالا برود».

مامان‌های عزیز، صمیمی‎تر لطفا
«مهدیه»: «همه حرف من به مامان ‏ها این است که دوره ما با شما تفاوت دارد و چیزهایی که ما تجربه می‏ کنیم و می‏ بینیم، با دوره نوجوانی شما فرق می کند. البته می‎دانیم شما صلاح ما را می‏ خواهید و دوستمان دارید ولی لطفا به ما هم اجازه تجربه کردن و نوجوانی بدهید! خانواده و محیط خانه است که باید نوجوان را درک کند، هیچ‎کس بهتر از مادر و پدر نمی‎تواند حامی نوجوان باشد. پس لطفا مامان گرامی! با نوجوانت صمیمی‎تر باش چون واقعا اگر محیط امن خانه برای نوجوان آرامش‏بخش نباشد امکان دارد نوجوان راه اشتباهی را انتخاب کند. به نظر من مامان ‏ها می‎توانند با ملایمت و مهربانی، بهترین مصالح را در اختیار نوجوان شان قرار دهند تا بهترین شخصیت ممکن را بسازد. به نظر من هر مادری باید با خودش بگوید من بچه به دنیا نیاورده‎ام که شبیه من باشد، بچه خودش باید آزمون و خطا کند تا شخصیت اش شکل بگیرد». 

منبع: روزنامه خراسان

برچسب ها:
مادر, خانواده, فرزندپروری,
نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج




پربيننده ترين ها