صفحه اصلي > شرح خبر 


Share
کدخبر: ١١٢٦٢
تاريخ انتشار: ١٠:٣٠ - 1396/10/27
جهیزیه ها از خزانه تا قلهک
لیست بلند و بالای خرید جهیزیه، نفس را در سینه پدر عروس حبس می کند. نه فقط پدر، بلکه نفس عروس هم بالا نمی آید. در بین دوراهی بزرگی قرار گرفته است. نمی داند به فکر جیب پدر باشد تا بعد از عروسی کمرش خم نشود و یا به اینکه جهیزیه ای بخرد لاکچری که تا کنون هیچ کس در اقوام خود و همسرش آن را ندیده باشند.
جهیزیه ها از خزانه تا قلهک

به گزارش آی سبک، خانواده هایی که یک  یا چند دختر دارند، ازیک سو خوشحال هستند. خوشحالی آنها از این بابت است که از همان کودکی دخترشان، غمخوار پدر و مادرش است. اما همیشه ته دل آنها رخت شور خانه ای است که اگر موعد ازدواج آنها برسد، چگونه باید جهیزیه شان را با این اوضاع گرانی های روز به روز و تورم های هفتگی تامین کنند که آبرومندانه باشد.

به علت وجود تضاد طبقاتی در جامعه و طرز نگاه افراد در خرید جهیزیه برای دختر خود، این در بین همه افراد جامعه القا شده است که باید حتما جهیزیه دخترشان به شکلی باشد که در روز جهازبرون، اقوام سر تایید به جای سر تکان دادن از خود نشان دهند.
به طور یقین نمی توان گفت سنت دادن جهیزیه از سوی خانواده عروس به دخترشان ناپسند است، چرا که تامین نیازهای اولیه دختر و پسر برای شروع زندگی یک کمک به آنها است. اما نمی گوییم که این جهیزیه فقط دو لیوان باشد که احتیاج آنها برطرف شوذد و نه می گویم دویست دست لیوان باشد. چرا که بالاخره باید به گونه ای باشد که آنها بتوانند از چند نفر مهمان نیز پذیرایی کنند.
شاید علاقه داشته باشید که بدانید افراد در نقاط مختلف شهر درباره جهیزیه چه طرز فکری دارند، به این منظور سه نقطه از شهر تهران برای برطرف کردن این کنجکاوی انتخاب شده است.

خزانه، محله‌اي در جنوب تهران
كم نيستند كساني كه تمام روز را براي به دست آوردن درآمدي اندك، جهت گذران زندگي شان كار مي‌كنند. افرادي كه با داشتن خانواده‌يي پر جمعيت سعي بر اين دارند كه علاوه بر گذران روزمره زندگي، آنها را نيز تامين و حداقل نيازهايشان را برطرف كنند. خزانه يكي از محله‌هاي جنوب شهر تهران است كه مردمي كم درآمد با خانواده‌هاي شلوغي دارد. براي پرس‌وجو به آنجا رفتيم. اسمش افسانه است و مي‌گويد در اين محله در خانه‌يي اجاره‌يي زندگي مي‌كند. يك دختر دو ساله هم دارد. شوهرش كارگر ساختمان است. وقتي از او درباره جهيزيه مي‌پرسيم مي‌گويد: «بودن جهيزيه خوب است اما به اندازه، جهيزيه نباشد كه نمي‌شود. آن وقت عروس و داماد براي شروع زندگي مي‌خواهند چه كار كنند؟» او ادامه مي‌دهد: «پدرم نقاش ساختمان است و آنچه در توان داشت براي تهيه وسايل جهيزيه من صرف كرد. شوهرم هم در قبال اين جهيزيه، عروسي معمولي و خانه‌يي نزديك خانه مادرم كرايه كرد.»

فرنوش 26 سال دارد و هنوز ازدواج نكرده است. با او هم صحبت مي‌شويم مي‌گويد: «به هر حال جهيزيه سنتي است كه سال‌هاست وجود دارد. بودن آن هم بد نيست. به هر حال خانواده داماد اگر از خانواده عروس انتظار جهيزيه دارد بايد آنها هم خانه اين زندگي را تامين كنند.»

مريم مي‌گويد: «پدرش پنج سال است كه بازنشسته شده و چهار دختر هستند.» با ناراحتي سوالمان را اينطور پاسخ مي‌دهد: «با وجود آنكه پدرم در اين سن بايد استراحت كند، براي تامين هزينه چهار دخترش هنوز هم مجبور است كار كند. ما چهار دختر هستيم. دوتا از خواهرهايم ازدواج كرده‌اند. پدرم براي تامين جهيزيه آنها فشار بسياري را تحمل كرد. بنده خدا تا از زير قسط و قرض اين جهيزيه راحت مي‌شود، تازه نوبت به سيسموني مي‌رسد و اين دايره همچنان ادامه دارد. من و خواهرم هنوز در خانه هستيم و نمي‌دانيم چطور مي‌خواهد از پس هزينه جهيزيه و ديگر مخارج بربيايد.» او مي‌گويد: «خود من به شخصه وقتي مي‌بينم پدرم اينقدر تحت فشار است دلم نمي‌خواهد ازدواج كنم. يا اگر هم خواستم ازدواج كنم، تامين جهيزيه‌ام را خودم بر عهده بگيرم. اما وقتي با مادرم اين موضوع را مطرح مي‌كنم مي‌گويد مي‌خواهي آبروي ما را بين فاميل و همسايه‌ها ببري؟»

قلهك، محله‌اي در شمال تهران
براي سوال از كساني كه در شمال شهر زندگي مي‌كنند، سري به قلهك زديم. غزاله، زن 28 ساله‌يي است كه به تازگي يك پسر به دنيا آورده و مي‌گويد: «پدر و مادرها در ايران براي فرزندانشان خيلي زحمت مي‌كشند. در هيچ كجاي دنيا پدر و مادرها اينقدر در قبال فرزندانشان احساس مسووليت ندارند. در ايران پسر وقتي مي‌خواهد ازدواج كند، خانواده‌اش بايد هزينه زيادي براي عروسي و تهيه خانه بپردازند. خانواده دختر هم براي جهيزيه بايد هزينه كند. تازه بعد از آن وقتي اولين فرزنداشان به دنيا مي‌آيد، بايد سيسموني هم بدهند كه در اين زمانه به خاطر آمدن اسباب بازي و وسايل مختلف براي نوزادان، هزينه سيسموني كم از جهيزيه ندارد. واقعا پدر و مادر ما چه گناهي كردند كه تا زمان پير شدن هم نمي‌توانند روي آسايش را ببينند؟»

هانيه 33 سال دارد و پنج سالي مي‌شود كه ازدواج كرده و در يك شركت كار مي‌كند. او مي‌گويد: «سنت‌هاي ما بد نيستند. متاسفانه اين خود ما هستيم كه آنها را بد مي‌كنيم و كاري مي‌كنيم كه از آن زده بشويم و در نهايت سنت‌گريز بار بياوريم. به نظر من جهيزيه خوب است؛ اما در قبال آنچه كه پسر براي شروع يك زندگي مايه مي‌گذارد. مثلا پسر مي‌تواند يك عروسي معمولي با يك خانه اجاره‌اي تامين كند؛ دختر هم بايد به همان اندازه براي جهيزيه هزينه كند. اينطور باشد به هيچ كس فشار نخواهدآمد.»

از سارا كه درباره جهيزيه سوال مي‌پرسيم، اعتقاد دارد جهيزيه مي‌تواند پشتوانه‌يي براي زن باشد. 38 سال دارد و با دو دختر، خانه‌دار است: «به نظر من جهيزيه شايد براي مرد چندان مفيد نباشد اما وجودش از اين جهت كه زن احساس مي‌كند نقشي در زندگي دارد، بد نيست».

فاطمه اما به هيچ عنوان به جهيزيه اعتقاد ندارد. او در يك شركت هواپيمايي كار مي‌كند و معتقد است در اين زمانه‌يي كه دختر و پسر كار مي‌كنند، هيچ دليلي ندارد كه خانواده‌ها براي شروع زندگي آنها هزينه كنند: «ديگر بايد بپذيريم كه زمانه عوض شده است. همه‌چيز مانند قبل نيست. در زمان‌هاي گذشته، دخترها نه تحصيل كرده بودند و نه كار مي‌كردند. براي همين پدر آنها وظيفه داشته كه وقتي دخترشان را به خانه بخت مي‌فرستند، وسايل زندگي‌اش را هم تامين كنند. پسرها هم در سن كم تصميم به ازدواج مي‌گرفتند. براي همين پدر پسر هم بايد براي شروع زندگي كمك‌حال پسرش باشد. اما در اين زمانه كه دختر در 28 سالگي ازدواج مي‌كند و پسر در 35-30 سالگي و هر دو كار مي‌كنند و درآمد مستقل دارند، آيا درست است باز هم در تامين مخارج زندگي آنها پدر و مادرها وارد شوند؟»

بازار تيمچه حاجب‌الدوله
پريا با مادرش آمده تا لوازم جهيزيه‌اش را بخرد و مي‌گويد آخر شهريور عروسي‌اش است: «به‌شدت به جهيزيه اعتقاد دارم. در كشورهاي اروپايي و پيشرفته، خانواده دو طرف به فرزندان خود جهت شروع زندگي پول مي‌دهند و آنها هم بسته به نيازشان از آن پول استفاده مي‌كنند.» او مي‌گويد در كشورهاي پيشرفته، خانه‌ها مبله هستند و به همين خاطر نياز به جهيزيه و لوازم خانه ندارند: «زن و شوهرها در كشورهاي پيشرفته بايد يك خانه تهيه كنند كه از طريق پولي كه از خانواده‌ها مي‌گيرند و با پس‌انداز خودشان آن خانه را تهيه مي‌كنند. خانه‌ها در اروپا مبله هستند. براي همين شما كه وارد هر خانه بشويد، ديگر نياز نيست كه با خود وسايلي هم تهيه كنيد».

مونا نيز پاييز عروسي‌اش است و با پدر و مادرش براي خريد جهيزيه آمده‌اند: «من مي‌گويم يا پول هزينه عروسي و جهيزيه را دو طرف خانواده به ما بدهند تا خودمان هر آنچه لازم است را بخريم يا حالا كه اين پول را نمي‌دهند من هم مي‌خواهم جهيزيه خوب و چشمگيري بخرم. چون به هر حال جهيزيه غير مد روز به درد نمي‌خورد و يك جور كسر شأن است.»

رويا نيز تازه نامزد كرده و هنوز تاريخ ازدواج را مشخص نكرده‌اند. براي تهيه جهيزيه به بازار آمده است تا زمان كافي براي انتخاب داشته باشد: «به نظر من جهيزيه خوب است، سنتي است كه به زندگي‌ها كمك مي‌كند اما اينكه مي‌گويند اجباري است و بايد باشد را نمي‌فهمم. اصلا به نظر من اينكه پسر و دختر با هم وسايل زندگي‌شان را بخرند، خاطره‌انگيز‌تر است. اما متاسفانه يا خوشبختانه هم خانواده من و هم همسرم سنتي هستند و دوست دارند طبق آداب و سنن پيش برويم».

به هر حال نمی توانیم به خانواده هایی که جز قشر مرفه جامعه محسوب می شوند، بگوییم که لطفا فکر نکنید این همه بریز و بپاش در خوشبختی دخترتان اثر می گذارد. اگر از این افراد فاکتوگیری کنیم، بییشتر قشر جامعه ما را سطح متوسط تشکیل داده است. بخش اعظمی از قشر متوسط تلاش می کنند تا با تمام سختی های پیش رو، جهیزیه ی آبرومندانه ای برای دختران شان فراهم کنند و با دلی خوش او را راهی خانه ی بخت بسازند.جهیزیه هایی که با نرخ امروز حداقل بین 20 تا 30 میلیون تومان هزینه در بر خواهد داشت.
گاه حتی از جهیزیه های چند صد میلیون تومانی خبرهایی به گوش می رسد که تنها دو بازخورد می تواند داشته باشد.افزایش شکاف های طبقاتی و حسرت به دل کردن عده ی زیادی از جوانان ایرانی.

منبع: تابناک

برچسب ها:
جهیزیه, تجملگرایی, اردواج,
نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج




پربيننده ترين ها