صفحه اصلي > شرح خبر 


Share
کدخبر: ١٠٣٤٦
تاريخ انتشار: ٠٧:١٩ - 1396/06/21
کوله به‌دوشان
مسافرت کوله‌پشتی شکلی از مسافرت مستقل در سطحی بین‌المللی با مخارج کم است. این مسافرت با یک کوله‌پشتی یا هر ساک و چمدانی انجام می‌شود که به آسانی و برای مسافرت‌های دور و دراز قابل جابه‌جایی باشد.
کوله به‌دوشان

به گزارش آی سبک، استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی، اقامت در مهمانخانه‌های ارزان، مسافرت در یک دوره زمانی طولانی‌تر در مقایسه با تعطیلات معمولی و قاعده‌دار و علاقه به ارتباط با محلی‌ها در کنار بازدید از دیدنی‌های کشور مقصد از ویژگی‌های این نوع سفر است.

وقتی «کوله به‌دوشی» شغل شد
همزمان با دیدار مسافران از سرزمین‌ها و فرهنگ‌های مختلف با هم، تعریف بک‌پکر(کوله به‌دوشی) هم تکامل پیدا می‌کند. سال 2007 روزنامه‌ای در تعریف این عبارت نوشت: «بک‌پکرها گروه ناهمگنی را تشکیل می‌دهند، همراه با احترام به تنوع منطق‌ها و معناهایی که به تجربیات هرکدامشان از سفر مربوط است.

آنها تعهد مشترکی به نمایش نوع نهادینه نشده‌ای از سفر دارند که هسته مرکزی تعریف شخصی آنها را از بک‌پکر تشکیل می‌دهد.»

کوله به‌دوشی به عنوان یک سبک زندگی و به عنوان یک شغل از سال 2000 و به دنبال راه‌اندازی خطوط هوایی ارزانقیمت، مهمانخانه‌های مقرون به‌صرفه و اقامت کم‌هزینه در بسیاری از بخش‌های جهان رشد قابل توجهی کرده است.

فناوری در خدمت کوله به‌دوشان
پیشرفت‌های تکنولوژیکی هم به تحولاتی در مسافرت کوله به‌دوشی کمک کرده‌اند. بک‌پکرها به شکل سنتی با وسایل الکترونیکی گرانقیمتی مثل لپ‌تاپ، دوربین یا آیپاد سفر نمی‌کرده‌اند، به خاطر ترس از دزدی و آسیب‌هایی که ممکن است به وسایل وارد شود و همچنین اضافه وزنی که باید با خودشان حمل کنند. با این حال تمایل به در ارتباط ماندن و اختراع وسایل الکترونیکی کم وزن به فلش‌پکرها امکان بیشتری برای سفر داده‌ است.

نه تنها در این که بک‌پکرها چه چیزهایی را با خودشان حمل می‌کنند تغییراتی ایجاد شده، بلکه در حال حاضر کوله به‌دوشی در معنای درونی خود هر چه کمتر به مفهوم فیزیکی کوله وابسته است. آنچه اهمیت دارد اصالت و اعتبار این نوع سفر است. حالا کوله به‌دوشی مفهومی فراتر از گذراندن تعطیلات دارد و به سمت آموزش و یادگیری پیش رفته است. این مسافران حالا در پی آن هستند حقیقت مکانی را که به آن سفر کرده‌اند دریابند و آن را بر بسته پیشنهادی که تورها به انبوه توریست‌ها پیشنهاد می‌کنند ترجیح می‌دهند. همین مساله این ادعا را به همراه داشته که بک‌پکرها ضدتوریست هستند.

جوانان، هواداران کوله به‌دوشی
مسافرت کوله به‌دوشی همان‌طور که انتظارش می‌رود معمولا میان جوانان طرفداران بیشتری دارد؛ آنها که با محدودیت‌ها و ممنوعیت‌های کمتری در زندگی دست به گریبانند و به تبع آن از زمان بیشتری برای سفرهای دور و طولانی برخوردارند. این گروه از گردشگران برای پرداختن هزینه هتل یا کرایه اتومبیل‌های خصوصی پول کمتری دارند. این نوع سفر تنها محدود به گشت و گذارهای شهر به شهر نیست و می‌تواند متنوع‌تر از اینها باشد. گستره این تنوع از کوهنوردی، پیاده روی‌های سنگین و فعالیت‌های ورزشی از این دست تا مسافرت به مکان‌های ثابت و اقامت در شهرها را شامل شود.

اولین کوله به‌دوشی تاریخ
اگر بخواهیم کسی را به عنوان اولین مسافر کوله به‌دوش تاریخ مدرن معرفی کنیم، معمولا جیوانی فرانسیسگو کریر ایتالیایی این افتخار را نصیب خود می‌کند. می‌گویند او اولین مسافری بود که کوله‌اش را برداشت تا تنها برای خاطر خود و نه هیچ چیز دیگری دنیا را بگردد. گویا کتاب «دور دنیا در هشتاد روز» براساس مسافرت‌ها و ماجراجویی‌های او در اواخر قرن هفدهم میلادی نوشته شده است. این پیشقراول گشت و گذار در جهان، شهر محل زندگی‌اش را ترک کرد تا دور دنیا را فقط به قصد خوش‌گذراندن در هشتاد روز بگردد.

او اولین اروپایی بود که دور دنیا را به تنهایی و با وسایل نقلیه عمومی گشت. شایعاتی هست که جیوانی مخارج سفر خود را از طریق قاچاق اجناس و کالاهای ارزشمند از کشوری به کشور دیگر تامین می‌کرده است. در جاهایی خود را به عنوان شفابخش معرفی ‌کرده و بابت سرویس‌هایی که از این جهت به مردم ارائه می‌کرده از آنها پول ‌گرفته است. مانند بک‌پکرهای امروزی، او هم با محلی‌ها گرم می‌گرفته، از کشاورزان و دهقانان گرفته تا اشرافی که در مسیر می‌دیده، خلاصه هر کسی که پای حرف‌هایش می‌نشسته را به عنوان مصاحب انتخاب می‌کرده است. برخلاف بک‌پکرهای امروزی که شرح سفرهایشان را در وبلاگ‌هایشان می‌نویسند او ماجراجویی‌هایش را در کتابی با عنوان «در سراسر دنیا» جمع‌آوری و چاپ کرده که در فرانسه، ایتالیا و انگلستان یکی از پرفروش‌ترین‌ها بوده است.

برنامه‌ریزی و تحقیقات
برنامه‌ریزی برای سفر که تحقیقات یکی از مهم‌ترین بخش‌های آن است می‌تواند سفر بک‌پکری را ساده‌تر و خطرهای آن‌ را کمتر کند. برای پیدا کردن اطلاعات مربوط به شهر و کشور مقصد، منابع اینترنتی و کتاب‌های راهنمای سفر گزینه‌های در دسترسی هستند که می‌توان اطلاعات ضروری را از آنها بیرون کشید.

لونلی پِلَنِت و راف گایدز، دو نمونه از کتاب‌های راهنمای سفرند که به شکل گسترده‌ای مورد استفاده کوله به‌دوش‌ها قرار می‌گیرند. اطلاعاتی که می‌توان از این کتاب‌ها به دست آورد زبان،‌ فرهنگ، غذا، تاریخچه و از این دست را شامل می‌شود. در این کتاب‌ها فهرستی از محل اقامت‌های مقرون به صرفه یافت می‌شود، مجموعه‌ای از رستوران‌ها، کافه‌ها و نقشه‌های گوناگونی که کلید یافتن مکان‌هایی هستند که لازم دارید. در حال حاضر کتاب‌های راهنمای سفر دیجیتال، جای خود را میان مسافران باز کرده و گوشی‌های تلفن هوشمند و لپ‌تاپ‌های سبک‌وزن به همگانی شدن این کتاب‌ها سرعت داده‌اند. در این میان اطلاعاتی که می‌توان از اینترنت به دست آورد قابل اعتماد و استفاده بسیار است.

آینده و تکنو پکرها
فیسبوک، آیفون، آیپاد، ام اس‌ان، وبلاگ‌های مسافرتی، اسکایپ، توییتر و... به کوله به‌دوش‌های آینده این اطمینان را می‌دهد که می‌توانند24ساعت روز در هفت روز هفته را با دنیایی که جایش گذاشته‌اند در ارتباط باشند، با کوله‌ای مجهز به همه این وسایل بعلاوه یک دوربین دیجیتال و یک آیپاد.

پیشرفت در ارتباط دنیا را کوچک‌تر کرده و بدون شک گروه بزرگی از مردمی را که لزوما هم اهل سفر نبوده‌اند به جاده‌ها کشانده‌است. اما به خاطر داشته باشید بعضی از این مسافران مدرن بیشتر از آن که به فکر بیرون رفتن و کسب تجربه‌های جدید باشند به دنبال به روز کردن هر دقیقه و هر روزه وبلاگ‌هایشان هستند.

این روزها آن قدر راه‌های متفاوتی برای در ارتباط بودن وجود دارد که ترک کردن خانه دیگر مانند گذشته‌ها نیست. تا وقتی کوله به پشت داشتن به معنای رفتن به سمت ناشناخته‌هاست، ارتباط نداشتن با خانواده و دوستان برای ماه‌ها و برگشتن بعد از مدت زمانی طولانی با انبوهی از ریش‌های به هم ریخته از نشانه‌های یک سفر ماجراجویانه و اصیل بک‌پکرانه است.

انواع کـوله به‌دوش‌هـا
فاصله معنایی که میان نوع جهانگردی توریست‌ها و مسافران کوله‌پشتی وجود دارد برای اهالی سفر روشن است. هر کدام استایل مخصوص به خود را دارند و تفاوت میانشان آن‌قدر بارز است که بوضوح از همدیگر قابل تمایزند. با این حال، کوله به‌دوش‌ها دوست دارند در این تقسیم‌بندی‌ها خودشان را هم به گروه‌های کوچک‌تری تقسیم و معلوم کنند که کدامشان مسافران بهتری هستند. وارد هر مهمانخانه بک‌پکری که بشوید در هر کجای جهان هم که باشد ترکیب متنوعی از کوله به‌دوش‌ها را می‌بینید که لباس مشخصه گروه و قبیله خود را تن کرده‌اند.
تصویر انواع کـوله به‌دوش‌هـا

مسافران کتابخوان
گروهی از کوله به‌دوش‌های معمولا جوان، سفید پوست و اهل یکی از قاره‌های اروپا یا آمریکا هستند که اغلب آمده‌اند خود واقعی‌شان را پیدا کنند. این مسافران که معمولا لباس‌های گشاد روشن، ترجیحا سفید رنگ به تن دارند و یک لبخند انسان دوستانه همیشه گوشه لب‌هایشان حی و حاضر است، بیشتر اوقاتشان را به خواندن کتاب‌هایی مانند یوگا و صحبت کردن درباره این که «آه، چقدر زندگی‌ها با هم در ارتباطند» می‌گذرانند. آنها از زندگی مادی‌گرایانه در سرزمین مادری‌شان خسته شده و آمده‌اند با دنیا پیوند دوباره‌ای برقرار کنند به آرامش درونی دست یابند و در مراکز توریستی درباره زندگی بیشتر و بهتر بیاموزند.

یک ساله‌ها
این دسته از مسافران معمولا جوان‌های در سن و سال دانشگاه و اغلب انگلیسی، نیوزیلندی یا استرالیایی هستند. این گروه دقیقا یک سال زمان دارند تا پیش از شروع یا بعد از اتمام دانشگاه، آن را در سفر بگذرانند. اینها معمولا مسیرهای اصلی و از پیش طی طریق شده را دنبال می‌کنند و بیشتر اوقاتشان را در کشورهای آسیای جنوب شرقی یا استرالیا می‌گذرانند. دوست دارند اوقات خوشی داشته باشند، از دیدنی‌های اصلی که در اسمشان در همه انواع کتاب‌های راهنما هست بازدید می‌کنند، در خوابگاه‌ها یا اتاق‌هایی با چند تختخواب می‌خوابند و اجازه می‌دهند بلیت دور دنیایشان به هر جا که می‌خواهد آنها را ببرد.

زوج‌های جهانگرد
بیشتر وقتشان را به گشتن در شهر و بازدید از اماکن دیدنی، با تورها سفر کردن و انجام فعالیت‌های توریستی می‌گذرانند. ورژن سن و سال‌دار این گروه در دهه30 زندگی‌شان به سر می‌برند و با یک مرخصی شغلی چند هفته‌ای به کشف جهان آمده‌اند. در مسیر سفرشان در فعالیت‌های متنوعی شرکت می‌کنند و تقریبا بیشتر دیدنی‌های اشاره شده در کتاب‌های راهنما را از نزدیک بازدید کرده‌اند. آنها از اقامت در محله‌های شلوغ توریستی، مهمانی‌های شبانه و توریست‌های مجرد پر سر و صدا دوری کرده و تلاش می‌کنند با زوج‌های دیگر ارتباط بگیرند. ورژن جوان‌تر این گروه در مسیری کاملا متضاد با گروه اول حرکت می‌کنند. آنها در حالی که در مسیر بیش از ده بار با هم قهر کرده و به هم می‌زنند، عاشق مهمانی هستند. این گروه در تمام دنیا پراکنده‌اند و به یک منطقه خاص محدود نمی‌شوند.

مسافران بهتر
در حالی که در یک کافی‌نت نشسته و از قوطی کوکاکولایشان می‌نوشند می‌توانند برایتان شرح بدهند گروه‌های دیگر مسافران تا چه اندازه قلابی و ریاکارند و در واقع بیشتر به توریست‌ها شبیه‌اند تا این که به دنبال پیدا کردن فرهنگ و آداب و رسوم محلی‌ها باشند. آنها درباره تجربیاتشان حرف می‌زنند، از وسایل‌حمل و نقل محلی استفاده می‌کنند و می‌کوشند زندگی روستایی را به مدت یک شب تجربه کنند. از این که روح و فرهنگ محلی‌ها در حال مردن است داد سخن می‌دهند، تاکید می‌کنند آنها هم بخشی از جهان اطرافشان هستند و قرار نیست فرهنگ و تمدنی که خودشان از آن آمده‌اند را در گلوی دیگران فرو کنند. این دسته از مسافران را در مهمانخانه‌های همه دنیا می‌توانید پیدا کنید، در حالی که دارند ریاکارانه از فرهنگ محلی‌ها حرف می‌زنند.

مسافران اون موقع‌ها یادته؟!
مسافرانی که در گذشته زندگی می‌کنند مدت زمانی بسیار طولانی است که در سفرند و آن هم معمولا سفر به چند مقصد ثابت و همیشگی. آنها برایتان می‌گویند چطور روزگاری مهمانی‌های شب قرص کامل ماه خوب برگزار می‌شدند، از این که هنوز بخش‌های زیادی از کشور لائوس ناشناخته مانده و چقدر امکان برای کشف آن وجود دارد. اگر پای حرف‌هایشان بنشینید به شما خواهند گفت چطور زمانی استرالیا کشور خلوتی بود و هنوز کسی نامی از «پرت» نشنیده بود. آنها از زمانی برایتان می‌گویند که تنها سفید پوست حاضر در کاستاریکا بوده‌اند یا چطور زمانی تنها کسانی بوده‌اند که روی آب‌های آمازون قایقرانی می‌کرده‌اند. این گروه بسیار غمگین‌کننده را می‌توانید در همان محلی پیدا کنید که معتقدند حالا خراب و ویران شده‌است.

کوله به‌دوشی از نوع پولداری
فلش‌پکری واژه جدیدی است که از ترکیب دو لغت بک‌پکری (کوله به‌دوشی)‌ و فلش به عنوان تجملاتی به دست آمده است و همان‌طور که از نامش پیداست گروهی از مسافران کوله به‌دوش را شامل می‌شود که با وجود شباهت‌هایی که نوع سفرشان با بک‌پکرهای دیگر دارد از پول کافی برای اقامت در هتل‌های تجملاتی به نسبت هاستل‌های ساده و ارزانقیمت و غذا خوردن در رستوران‌های درست و حسابی به جای رستوران‌های خیابانی برخوردارند. فلش‌پکرها درواقع بک‌پکرهایی هستند که پول بیشتری برای خرج کردن در سفر دارند.

فلش‌پکرها را می‌توان با وسایل الکتریکی که با خودشان حمل و استفاده می‌کنند، شناسایی کرد. معمولا در سال‌های میانی دهه 20 زندگی‌شان هستند و توانسته‌اند به قدر کافی پول برای یک مسافرت آبرومندانه به دور دنیا پس‌انداز کنند. مدل‌های دیگری از مسافران، سن و سال‌دار و قدیمی هستند که به تنهایی سفر می‌کنند. تعداد اینها بسیار است و در بیشتر گروه‌هایی که نام بردیم نمونه‌هایی از آنها پیدا می‌شود.

منبع: جام جم

برچسب ها:
کوله به‌دوش, هیچ هایکینگ, تفریح, مسافرت, سفر,
نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج




پربيننده ترين ها