صفحه اصلي > شرح خبر 


Share
کدخبر: ١٠٣١٥
تاريخ انتشار: ٠٥:٥٦ - 1396/06/16
بوق نزن، رفتنی ام !
بعضی جامعه شناسان معتقدند محتوای جملات نوشته شده یا طرح های کشیده شده روی خودروها، بخشی از مطالعات فولکلوریک (فرهنگ عامه) مردم است و یکی از بهترین روش های شناخت حداقل بخشی از فرهنگ عامه هر کشوری به حساب می آید.
بوق نزن، رفتنی ام !

به گزارش آی سبک، حدود دو هفته قبل، سرهنگ جهانی، معاون اجتماعی پلیس راهور ناجا در گفت‌وگو با رسانه‌ها اعلام کرد: «از این به بعد، نصب هرگونه علایم، برچسب و نوشته از جمله استیکر، شعر و جملات فلسفی روی بدنه خودرو، جریمه ۳۰ هزار تومانی دارد. گاهی این برچسب‌ها و نوشته‌های روی خودرو، باعث می‌شود رانندگان خودرو‌های عبوری برای خواندن آن چند ثانیه‌ای محو جمله و دچار حواس‌پرتی شوند و این حواس‌پرتی، احتمال بروز تصادف را افزایش می‌دهد.»

همین خبر کافی بود تا هم برخی رانندگانِ عشق پشت‌نویسی خودرو و هم برخی چهره‌ها مثل رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی اعتراض کنند؛ «غلامعلی حدادعادل» در گفت‌وگو با فارس گفت: «ماشین‌نوشته‌ها نمودار بخشی از فرهنگ عامه و ادبیات مردمی است. بسیاری از این نوشته‌ها حاوی پیام‌های اخلاقی و دینی است. من نزدیک به چهل سال است که ماشین‌نوشته‌ها را می‌خوانم و گردآوری می‌کنم و سیر تحول معنایی و مفهومی ماشین نوشته‌ها را مثبت می‌دانم. بسیاری از راننده‌ها و صاحبان خودروها، از خودروی خود به عنوان یک رسانه استفاده می‌کنند و آنچه را دوست دارند به جامعه منتقل می‌کنند.»

راهی برای برقراری ارتباط

بعضی جامعه شناسان معتقدند محتوای جملات نوشته شده یا طرح های کشیده شده روی خودروها، بخشی از مطالعات فولکلوریک (فرهنگ عامه) مردم است و یکی از بهترین روش های شناخت حداقل بخشی از فرهنگ عامه هر کشوری به حساب می آید. به گزارش ایرنا، «سعید معیدفر» جامعه شناس درباره پشت نویسی خودروها می گوید: «هر قشری برای خود دارای نمادهایی است که به وسیله آن نمادها شناخته شده و با دیگران ارتباط برقرار می کند. شعر و شعارنویسی در پشت خودروها هم نماد صنف رانندگان برای ارتباط با دیگران است.»

غلبه بر تنهایی
این استاد دانشگاه در رشته جامعه شناسی ادامه می دهد: «این نمادها بیشتر و به خصوص در گذشته در میان کامیون داران و رانندگان جاده ها رایج بود. استفاده از این نمادها برای آن ها دست مایه ای است که با هم صنف‌های خود رابطه مفیدتری برقرار کنند. بیشتر رانندگان با درج این پشت نویسی ها سعی می کنند بر تنهایی خود غلبه کنند و تنهایی خود در جاده ها را به این وسیله پنهان کنند.»

معرفی خود به دیگران
این جامعه شناس درباره عمومی تر شدن این پشت نویسی ها نسبت به گذشته تصریح می کند: «این پشت نویسی ها برای بعضی رانندگان امروزی و صاحبان خودروها به عنوان نوعی رسانه محسوب می شود و افراد با درج عبارات و شعرهای مختلف با دیگران ارتباط برقرار می کنند و خود را به واسطه عباراتی که در پشت خودروهایشان می نویسند به دیگران معرفی می کنند؛ به طوری که این عبارات تا حدی نشان دهنده شخصیت و خط فکری راننده است.»

ابزار ارتباط جمعی
«معیدفر» درباره انگیزه اصلی افراد از پشت نویسی خودروها هم خاطرنشان می کند: «در کل این پشت نویسی ها ابزار ارتباط جمعی است و باعث می شود راننده به چشم بیاید و شناخته شود.

دلایل روان شناختی ماشین‌نوشته‌ها

درباره دلایل روان شناختی پشت‎نویسی خودروها، به قشر و طبقه راننده‎ها برمی‎گردد و نمی‎شود برای همه‎شان، حکم واحدی صادر کرد. برای مثال درباره رانندگان خودروی سنگین، که به‎نوعی مبدع این رفتار محسوب می‎شوند، صحبت از مسائلی مثل خودنمایی و جلب توجه بی‎معنی است؛ ماشین‎نویسی در بین این افراد بیشتر به یک خرده‎فرهنگ تبدیل شده‎است.

رانندگان خودروی سنگین، زمان زیادی را در خودرویشان می‎گذرانند، حتی بیشتر از زمانی که با خانواده‎هایشان هستند و نوشتن یک بیت شعر یا چسباندن عکس به در و شیشه خودرو بیش از هر چیز، تلاشی است برای شخصی‎سازی وسیله نقلیه؛ وسیله‎ای که همراه و همدم همیشگی فرد است و شخصی‎سازی‎های این چنینی، درواقع نوعی شخصیت دادن به خودرو است.

رانندگان خودروهای شهری اما شرایط متفاوتی دارند و تنهایی‎های طولانی‎مدت به رفاقت با وسیله نقلیه وادارشان نمی‎کند؛ با این‎‌وجود، درباره بعضی‎هایشان کم‎وبیش می‎توان فرضی مانند آن‎چه درباره کامیون‎دارها گفته شد، درنظر گرفت. خودرو به چیزی بیشتر از یک وسیله نقلیه تبدیل می‎شود و فرد با نشان‌دار کردن آن و به‎جا گذاشتن امضایی از خود، بخشی از هویتش را از طریق دارایی‎اش معرفی می‎کند؛ تقریبا شبیه کاری که در کودکی انجام می‎دادیم؛ هویتمان را براساس اسباب‎بازی‎ها و وسایل شخصی‎مان تعریف می‎کردیم و با نشانه‎گذاری روی آن‌ها، یگانگی شخصیت و مایملک را نشان می‎دادیم. البته از آن‎جایی که خودروهای شهری، بیشتر از وسایل نقلیه سنگین در معرض دید هستند، بااحتیاط می‎توان درباره نیاز به جلب توجه هم صحبت کرد؛ جلب توجهی که البته همیشه خبر از کمبود محبت و نبود یار و همراه نمی‎دهد که خیلی وقت‎ها اتفاقا نوعی اعتراض به شرایط است.

راننده‎ای که باوجود تلاش فراوان و دنده عوض‌کردن‎های مدام، وضعیت اقتصادی نابسامانی دارد، خودرو اش را به‎ رسانه‎ای تبدیل می‎کند تا اعتراضش را به گوش اطرافیان برساند. این استفاده رسانه‎ای از وسیله نقلیه البته فقط به قشر آسیب‎پذیر از لحاظ اقتصادی منحصر نمی‎شود.

افراد بسیاری هم وجود دارند که به دلایل مختلف احساس ناکامی می‎کنند و به‎حق یا ناحق، منبع این ناکامی را جایی در بیرون از خودشان و درون جامعه می‎دانند و شاید با اعلام نارضایتی‎شان درقالب یک جمله اعتراض‎گونه و کنایه‎آمیز روی خودرو، به نوعی قصد دارند خودشان را آرام کنند. در این بین البته شوخی‎ها و جملات خنده‎دار هم کم نیستند؛ این نوع ماشین‎نویسی‎ها را می‎شود مانند هر اتفاق پیرو مد دیگری به همرنگ جماعت شدن نسبت داد؛ موجی که در بین ماشین‌دارها راه افتاده، یک عده را با خود همراه کرده و مدتی بعد در قالب دیگری خودش را نشان می‎دهد.

از نصیحت تا اعتراض و شوخی!

پشت نویسی خودروها رابطه قابل تاملی با شخصیت صاحب خودرو و فرهنگ محل زندگی او دارد. بعضی اوقات آن چه پشت خودروها نوشته می شود، چکیده ای از تجربه ها، باورها، خواسته ها و آرزوهای صاحبان شان است. شاید برایتان جالب باشد از هر موضوع، یک یا چند عکس مرتبط هم ببینید.


* نصیحت گونه‌ها؛ رایج ترین انتخاب صاحبان خودرو برای پشت نویسی خودروهایشان است. عشق به مادر، پند و اندرز درباره بی وفایی روزگار و توصیه به توکل بر خدا در روزهای سخت، موضوع بیشتر این نوع جملات است. جملاتی مانند «ای دل غمین مباش/ شد شد، نشد نشد»، «صد سال در بیابان آواره شوی/ به از آن است که محتاج نامردان شوی»، «من از روییدن خار سر دیوار دانستم/ که ناکس کس نمی گردد از این بالانشینی ها» و «اگر ایزد کند یاری/ چه اف باشد، چه این گاری» از این دست هستند.

 



* شوخی و طنز؛ شوخی با همه چیز، به خصوص محدودیت‌ها و ناکامی‌ها هم از موضوعات موردعلاقه برای پشت نویسی خودروهاست. جملاتی مثل «سر پایینی پرنده/ سر بالایی شرمنده» یا «گیـجش کو...» که یک تکیه‌کلام شیرازی است و اشاره به یک سری کلیپ طنز شیرازی دارد، در این دسته قرار می گیرند.

 

 



* خیرخواهانه‌ها؛ بعضی ها هم هستند که با اهداف و انگیزه‌های خیرخواهانه، علاوه بر انجام کار خیر، با پشت‌نویسی جملات این تیپی، به فرهنگ‌سازی انجام کار خیر هم کمک می کنند.

 

 

 



* اعتراض‌ها؛ برخی به یک مسئله ای اعتراض دارند و با پشت نویسی خودرو، تلاش می کنند اعتراضشان را به گوش مسئولان برسانند. اعتراض به شرکت های خودروسازی از رایج ترین شکلِ این نوع پشت نویسی است.

 

 

 



* ابراز علاقه به خانواده و عزیزان؛ یک دسته دیگر از پشت نویسی خودروها، یاد خانواده و فرزند، به نشانه عشق و وفاداری به آن هاست. نوشتن نام فرزند با پسوندهایی همچون «جوون»، «عزیز» یا جملات خاص‌تری مثل: «من و پسرم، شما همه!»، رایج ترین مدل پشت نویسی خودرو است.

 

 



* تریپ شکست عشقی؛ جملاتی که یادآوری می کنند عاقبتِ دل بستن، اشک و هجران و پشیمانی است و لعنت می فرستند بر چشم و دلی که عاشق و شیفته معشوق شد هم، درصد قابل ملاحظه ای از پشت نویسی خودروها را شامل می شود.

 

 



* مذهبی؛ نام مبارک ائمه اطهار، یا جملات جالب‌تری مثل «بیمه اباالفضل» و «همه با هم صلوات»، جزو پشت نویسی های مذهبی خودروهاست.

 

 

 

پشت‌نویسی خودرو آن ورِ آب چه شکلی است؟

برای پشت نویسی خودروها یا همان «writing on car» در کشورهای اروپایی قوانین متفاوتی وضع شده است. با این حال و به طور کلی با رعایت چند اصل، نه تنها پشت نویسی خودروها جریمه ای ندارد بلکه کاملا قانونی محسوب می شود. چند مورد از این اصول عبارتند از:
1-به هیچ وجه مانع دید راننده نشود.
2-نصب طرح ها و نوشته هایی که باعث تحریک و تشویق مردم به خشونت شود، ممنوع است.
3-نوشته های پشت خودروها نباید آن قدر کوچک باشد که توجه راننده های دیگر را به خود جلب کرده و دیدن یا خواندنشان باعث حواس پرتی شود.
4-نصب طرح ها و نوشته های توهین آمیز به مردم یا یک قوم خاص، ممنوع است.
5-طرح یا نوشته نباید تبلیغ شخص یا شرکت خاصی باشد.
6-تردد خودروهای پشت نویسی شده فقط در شهرها آزاد است و در راه های بین شهری و جاده ای، ممنوع است.
7-در صورت تشخیص پلیس درباره تاثیر پشت نویسی یک خودرو در تصادف، جریمه بیشتری برای آن خودرو در نظر گرفته خواهد شد.

منبع: روزنامه خراسان

برچسب ها:
ماشین نوشته, سبک رانندگی, روابط اجتماعی, رسانه,
نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج




پربيننده ترين ها